Dieta niskowęglowodanowa – na czym polega i czy jest zdrowa?

Kliknij na gwiazdkę aby dodać swoją ocenę.

Jedną z podstawowych zasad wielu diet odchudzających jest ograniczenie spożycia węglowodanów. Zasadniczo dotyczy to węglowodanów prostych, pochodzących ze słodyczy i białej mąki. Niektórzy idą jednak o krok dalej, ograniczając także spożycie węglowodanów złożonych, pochodzących z pełnoziarnistych produktów zbożowych. Tak właśnie powstała dieta niskowęglowodanowa. Jakie są jej podstawowe założenia?

Zasady diety niskowęglowodanowej

W tradycyjnych modelach żywienia węglowodany stanowią podstawowe źródło energii a ich udział kaloryczny stanowi około 60% dziennego zapotrzebowania na kalorie. Na diecie węglowodanowej spożywa się zaledwie 1/3 z takiej ilości węglowodanów. Stanowią one zaledwie 10 – 25% spożywanych kalorii. Niewskazane jest zatem spożywanie cukru i  słodyczy, makaronów i większości kasz, pieczywa, ziemniaków, mąki i ryżu. Jedyne dopuszczalne źródła węglowodanów to:

- bataty

- topinambur

- komosa ryżowa

- kasza jaglana

- amarantus

- warzywa i niektóre owoce (banany, daktyle)

Białko spożywane jest w ilości 20 – 25% dziennego zapotrzebowania na kalorie, zaś resztę stanowi tłuszcz, którego spożycie jest większe z racji ograniczenia spożycia węglowodanów. Najlepsze tłuszcze to oleje roślinne, masło, tłuste ryby, nasiona i orzechy.

Po co tak bardzo ograniczać spożycie węglowodanów?

Celem stosowania ma być efektowna redukcja masy ciała. Dlaczego tak się dzieje? Dieta ta zapewnia długotrwałe uczucie sytości i zapobiega chęci podjadania, co wynika ze spożycia dużych ilości białka i tłuszczu. A niskie spożycie węglowodanów sprzyja normalizacji poziomu glukozy we krwi, co także znajduje odbicie w ograniczeniu napadów niekontrolowanego objadania się. Ponadto dueta niskowęglowodanowa zapewnia spożywanie dużej ilości warzyw i owoców, zatem dostarcza dużych ilości mikroelementów i antyutleniaczy.

Mimo tych pozornie prostych założeń, dieta niskowęglowodanowa wciąż wzbudza wiele kontrowersji, a jej przeciwnicy wskazują na fakt, iż taki model żywienia sprzyja znacznemu osłabieniu organizmu oraz może zaburzać funkcję tarczycy. Dlatego dietę te najbezpieczniej jest stosować jako kurację odchudzającą trwającą 7 – 21 dni, która zapewnić może utratę masy ciała rzędu 1 kg tygodniowo. A po zakończonej kuracji należy stopniowo zwiększać podaż węglowodanów aby uniknąć efektu jo – jo.

Opiekun tej strony:
Justyna M.

Redaktor portalu wszystkoojedzeniu.pl

Ten artykuł powstał na podstawie 2 źródeł:

  • www.diabetes.co.uk
  • www.hsph.harvard.edu

Napisz komentarz

Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.

Zamknij